Δωρεάν Μεταφορικά
Για αγορές από 30 & άνω
22730-35101
Τηλεφωνικές Παραγγελίες

Η ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ

9% έκπτωση web
Η ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ

Η ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ

  • Κατασκευαστής:ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΕΚΔΟΣΗ
  • Κωδικός Προϊόντος:3968
  • Διαθεσιμότητα: Παράδοση 1 - 3 ημέρες
  • 33,00€

    30,00€

Η ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ

ΓΕΩΡΓΙΟΥ Κ. ΑΓΓΕΛΙΝΑΡΑ

ΕΝ ΣΑΜΩ 2013

 Κυκλοφορεί.

Ωραιότατο βιβλίο από κάθε άποψη. .!!! Το συνιστώ ανεπιφύλακτα εις τούς αγαπητούς συναδέλφους ιεροψάλτας και εις πάντα ασχολούμενον με την θείαν Τέχνην του Ιερού Δαμασκηνού. Το όνομα του μελοποιού Άρχοντος Μαΐστορος της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας, του και Διδασκάλου ημών, κ. Γεωργίου Αγγελινάρα, αποτελεί την εγγύηση της ποιοτικής εργασίας του συνθέτου. Δάσκαλε , να είσαι πάντα δυνατός και να σε χαιρόμαστε.!!!!!!!! Εύχομαι καλό ταξίδι στην νεοεκδοθείσα '' ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ''.!! 

Κωνσταντίνος Γιαννούτσος.

Νησίδες πνευματικής ζωής σε μια αφυδατωμένη εποχή

Γεωργίου Κ. Αγγελινάρα
«Η Θεία Λειτουργία»

Έργο μιας ζωής πάνω στο ψαλτήρι.Καρπός αγάπης για τη Βυζαντινή Μουσική
“Αποτελεί αληθινό θαύμα, λέγει ο ταλαντούχος μελωδός, (ο Μίκης Θεοδωράκης) το ότι οι Βυζαντινοί ύμνοι με
ηλικία πάνω από χίλια χρόνια μπορούν όχι μόνο να μας συγκινούν αλλά να μας συγκλονίζουν”.
Έκφρασις της ψαλτικής τέχνης, σελ. 70.
"Η Βυζαντινή μουσική έχει έναν απέραντο πλούτο, είναι ένα κομψοτέχνημα ψιλοκεντημένο".
Έκφρασις της ψαλτικής τέχνης, σελ. 566.

Δραστήριος, δημιουργικός, ακαταπόνητος προχωράει στην έκδοση ενός έργου ζωής, της "Θείας Λειτουργίας". Ένα βιβλίο: έργο - σφραγίδα. Έργο κατακλείδα - απόσταγμα πείρας μιας ζωής στο ψαλτήρι. Αποτελεί ένα θησαυρό μουσικών κειμένων Πατριαρχικής Παράδοσης. Ένα πολύτιμο μουσικό απάνθισμα. Μια ανθολογία γνήσιων μουσικών μελωδιών. Αποθησαυρίζει σπάνια κείμενα, που αλλιώς θα κινδύνευαν ίσως να χαθούν. Ένα απόσταγμα ιδεών. Ένα corpus χρήσιμο, θησαυρός για το Αναλόγιο. Καρπός ζωής, πείρας από ψάλσιμο δεκαετιών. Πλουσιώτατο υλικό. Κτήμα ες αεί. Μάθημα ήθους και ύφους Βυζαντινής μουσικής.Ο Γ. Κ. Αγγελινάρας διδάσκει Βυζαντινή μουσική στην πράξη. Ματαιοπονούν όσοι διδάσκουν Βυζαντινή μουσική χωρίς ψαλτική εμπειρία στο αναλόγιο, όπως και όσοι διδάσκουν παιδαγωγικά και γενική και ειδική διδακτική χωρίς διδακτική εμπειρία στην τάξη, στην έδρα.
Η Θεία Λειτουργία δεσπόζει στο επίκεντρο της λειτουργικής μας ζωής. Το βιβλίο αποτελεί επιτομή υλικού από ποικιλία μελωδιών. Όλα τα κείμενα συνοδεύονται από ισοκρατήματα. Γραμμένα με απλές γραμμές για να μπορούν να ψάλλονται από ολόκληρο το χορό, ακόμα και από αρχαρίους στη Βυζαντινή μουσική. Απλά, λιτά, δωρικά, σοβαρά, αρχοντικά, μεγαλοπρεπή.Παραδοσιακά, αυθεντικά, πατριαρχικά ακούσματα των Κων/νου Πρίγγου, Γρηγορίου Πρωτοψάλτου, Αντ. Σύρκα, Εμμ. Βαμβουδάκη, Θεοδώρου Φωκαέως, Πέτρου Λαμπαδαρίου, Γ. Κ. Αγγελινάρα κ.ά.Αν ζούσε ο Άγιος των Ελληνικών γραμμάτων Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης θα ευφραινόταν, θα συνεκινείτο ψάλλοντας τα μαθήματα αυτά στον Άγιο Ελισσαίο, στο Χριστό στο Κάστρο, σε Εκκλησάκια κοντά στη θάλασσα της Σκιάθου, όπως ο Αγγελινάρας συγκινείται ψάλλοντάς τα στον Άγιο Νικόλαο στα Αυλάκια, όπου "το κύμα το αειτάραχον και πολύρροιβδον ... ορμητικό και αενάως κυλινδούμενο διαλυόταν αφρίζοντας επάνω στις σχισμές των βράχων και αντηχούσε στα υποθαλάσσια σπήλαια κρατώντας ρυθμικό ισοκράτημα στους ψαλλόμενους ύμνους". Την ίδια συγκίνηση αισθάνεται ο Αγγελινάρας, όταν ψάλλει στο εκκλησάκι του Αγ. Σπυρίδωνα, κοντά στο μοναστήρι του Τιμίου Σταυρού ή στον Άγιο Δημήτριο Πανδρόσου, στους Σπαθαραίους, στους Μαυρατζαίους, στα Μεσόγεια, στο Παλαιόκαστρο, στον Παγώνδα, στο Καρλόβασι, στον Μαραθόκαμπο. Με τη “Θεία Λειτουργία”, μαζί με την “Έκφρασι της ψαλτικής τέχνης”, ολοκληρώνεται ένα Πανόραμα, μια σύνθεση θεωρίας και πράξης της Βυζαντινής μουσικής. Ένα πλήρες έργο ζωής, ένας θησαυρός ανεκτίμητης, αρίφνητης αξίας, καρπός πολυετούς μελέτης και άσκησης στη Βυζαντινή μουσική.
Με την "Έκφρασι της ψαλτικής τέχνης", από τις εκδόσεις «Άθως», που αποτελεί θεωρητικό υπόβαθρο του έργου, ο Γ. Κ. Αγγελινάρας καταδύεται στα άδυτα του ομαδικώς ψάλλειν, στο ιδανικό του “από χορού ψάλλειν”, εμβαθύνει στα μυστικά της ψαλτικής τέχνης. Αναλύεται το ύφος της μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας και επισημαίνονται οι λόγοι διατήρησης του Πατριαρχικού ήθους. Το εκκλησιαστικό ύφος πρέπει να είναι Εξαίρεται η συμβολή του ίσου, της συνήχησης. Με το ισοκράτημα και τη μελωδία δημιουργείται η αρμονία, η ευρυθμία, η ομορφιά της μελωδίας. Υπογραμμίζεται ιδιαιτέρως η διατήρηση του πλούτου και η ανάδειξη του εκθαμβωτικού μεγαλείου της Βυζαντινής μελουργίας, των Αρχόντων Πρωτοψαλτών της μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας Ιακώβου Ναυπλιώτου, Κων. Πρίγγου, Θρασύβουλου Στανίτσα και Βασ. Νικολαΐδη. Όπως παρατηρεί ο συγγραφέας μέσα στην αυθεντική ψαλμωδία ενυπάρχει ή άσκηση εκλεπτυσμένης αισθητικής αγωγής. Πιστεύει πως η θαλπωρή, η γλύκα του αναλογίου δημιουργεί συγκίνηση και πραγματική μυσταγωγία. Χαρακτηριστικά τα κείμενα “Βυζαντινή βραδιά” της Μαρίας Καραβία, “Κτήμα ες αεί” του Κώστα Γεωργουσόπουλου, “Η Κόκκινη Πλατεία και ο Θείος Αρθούρος” του Χρήστου Γιανναρά, “Παράδοση στην Τέχνη” του Γιάννη Τσαρούχη και “Μουσική για τις μάζες” του Μίκη Θεοδωράκη.
Οι μεγάλοι μουσικοσυνθέτες της εποχής μας κατενόησαν την αξία της μουσικής μας παράδοσης και την αξιοποίησαν δημιουργικά. Ο Θεοδωράκης, ο Χατζιδάκις, ο Ξαρχάκος, ο Μαρκόπουλος, ο Χάλαρης, ο Λεοντής συνέθεσαν αληθινή Ελληνική μουσική. Ο Μανώλης Μητσιάς και ο Δημήτρης Μπάσης πριν γίνουν τραγουδιστές Οι ύμνοι της Εκκλησίας μας αποτελούν πηγή έμπνευσης για τους ανθρώπους της τέχνης. Από το περίφημο Κοντάκιο “Τη Υπερμάχω στρατηγώ τα νικητήρια ...” εμπνεύστηκαν όχι μόνο ο Καλομοίρης και ο Θεοδωράκης αλλά και λαϊκοί συνθέτες, όπως ο Βασίλης Τσιτσάνης στην πολυτραγουδισμένη “Συννεφιασμένη Κυριακή”.Όταν στις 10.12.1979, μετά την τελετή επιδόσεως στον ποιητή μας Οδυσσέα Ελύτη του βραβείου Νόμπελ, η Σουηδική τηλεόραση παρουσίασε το “Άξιόν Εστιν” του Ελύτη, μελοποιημένο από τον Μίκη Θεοδωράκη, εκατομμύρια τηλεθεατών απ’ όλο τον κόσμο, παρακολούθησαν με βαθιά συγκίνηση ένα έργο ποιητικά άρτιο και μουσικά τέλειο με ρίζες, επιδράσεις και απόηχους από τη Βυζαντινή μουσική.
Στις σελ. 595-597 του βιβλίου “Έκφρασις της ψαλτικής τέχνης” ο Γ. Κ. Αγγελινάρας παραθέτει εκκλησιαστικές φράσεις, που ακούγονται και επιβιώνουν στον καθημερινό μας λόγο. Σταχυολογούμε ορισμένες από τις χαρακτηριστικότερες: Άδηλα και κρύφια. Αβρόχοις ποσίν. Αυξάνεσθε και πληθύνεσθε. Διεμερίσαντο τα ιμάτιά μου. Ενώπιος ενωπίω. Επι ξύλου κρεμάμενος. Ζωή χαρισάμενη. Κεκλεισμένων των θυρών. Μη μου άπτου. Νίπτω τα χείρας μου. Νυν και αεί. Ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθον βαλέτω. Οι πρώτοι έσονται έσχατοι. Ο Θεός αγάπη εστί. Σόδομα και Γόμορα. Συν γυναιξί και τέκνοις. Το μεν πνεύμα πρόθυμον η δε σάρξ ασθενής. Τα καλά και συμφέροντα. Φόβος και τρόμος. Φωνή βοώντος εν τη ερήμω. Ω Γλυκύ μου έαρ.
Ο Άρχων Μαΐστωρ Γ. Κ. Αγγελινάρας έχει καταξιωθεί ως ένας από τους γνησιότερους εκφραστές της αυθεντικής Πατριαρχικής παράδοσης. Σεμνός, αθόρυβος, ακάματος εργάτης της καθηγητικής έδρας και του Πνευματικός ηγέτης, διανοούμενος, σκεπτόμενος άνθρωπος, αεικίνητος, δημιουργικός, χαρισματικός δάσκαλος. Εμπνευσμένος. Ακούραστος, έψαλλε μέχρι τη μία μετά τα μεσάνυχτα στην αγρυπνία για την Αγία Φιλοθέη, στη Μεγάλη Παναγία στις 18/2/2014. Στις 16/5/2014 έψαλλε με τη χορωδία του επί τέσσερις ώρες στον Άγιο Μακάριο στους Μύλους. Πληθωρικός σε διάθεση προσφοράς. Δεν φείδεται κόπων.Δραστήρια η συμμετοχή του στα πολιτιστικά και πνευματικά δρώμενα της πατρίδας του. Επί σειρά ετών συμπαραστέκεται εμπράκτως στο Ιστορικό Αρχείο Σάμου (Στα Γ.Α.Κ. Σάμου παραχώρησε, ως γνωστόν, τη βιβλιοθήκη του). Πολύτιμη η συμβολή του και στη Δημόσια Βιβλιοθήκη Σάμου. Συχνά παίρνει ενεργό μέρος σε Συνέδρια, Συμπόσια, Ημερίδες, Επετείους, Αφιερώματα, σε εκδηλώσεις κάθε είδους. Πρωτοστατεί σε όλες τις πρωτοβουλίες που αναβαθμίζουν το επίπεδο αισθητικής των Σαμίων.Άφησαν εποχή οι Ομιλίες και Διαλέξεις, που οργάνωσε ο Φιλοτεχνικός Όμιλος Σάμου, όπως για τα μνημεία της Βασιλεύουσας Κωνσταντινούπολης, για τον Εθνικό μας ποιητή Διονύσιο Σολωμό, για τον Σκιαθίτη κοσμοκαλόγερο Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη, για τον Αλεξανδρινό ποιητή Κ. Π. Καβάφη και για τον Νομπελίστα Ποιητή του φωτός και της θάλασσας Οδυσσέα Ελύτη.
Θαρραλέος, με παρρησία υπερασπίζεται τις ιδέες του, τα ιδανικά του. Άνθρωπος κοινωνικός, χαρούμενος, ευδιάθετος, προσηνής, ευγενικός, καλόκαρδος, δίκαιος, αντικειμενικός με αίσθημα αμεροληψίας. Εμπνέει σεβασμό. Διδάσκει με το παράδειγμά του, την εργατικότητά του, τη φιλοπονία του, τη μεθοδικότητα και την Σαμιολάτρης, έδωσε τα πάντα για τη Σάμο, τις παραδόσεις της, τον πολιτισμό της. Τα θυσίασε όλα για το νησί του. Αρθρογραφεί τακτικά στον "Απόπλου" και στο "Σαμιακόν Βήμα", αναλύοντας πάντα καίρια πνευματικά, ιστορικά, πολιτιστικά και ιεροψαλτικά θέματα. Ενδεικτικά αναφέρουμε μερικά άρθρα στο Σ. Β.: "Ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, ο λυρισμός της νοσταλγίας και η γοητεία του ρεμβασμού", "Ο Μαραθοκαμπίτης Αγωνιστής Γεώργιος Δημητριάδης, συγγραφέας ιστορίας της Σάμου, των κατά την
Επανάστασιν γεγονότων", "Ιωάννης Βαρβάκης 1746-1825", "Αριστογείτων Γ. Χαραλαμπάκης: Στίχοι δηκτικοί και
εγκωμιαστικοί", "Σαμιώτες ποιητές: Βαγγέλη Δημητριάδη Αντι(κείμενα)", "Μουσικές εκδόσεις: B’ Επανέκδοση του πρώτου εντύπου Αναστασιματαρίου των Πέτρου Λαμπαδαρίου, του Πελοποννησίου και Πέτρου Πρωτοψάλτου, του Βυζαντίου", "Άγιος Νικόλαος Αυλακίων", "Μουσικολογικές Συνάξεις στη Μεγαλόνησο Αρχοντικός, γενναιόδωρος, δοτικός στο έπακρο μέχρι υπερβολής. Με πλούσιο χιούμορ. Περιγράφει εκφραστικότατα πολλά ιστορικά ανέκδοτα. Γλαφυρότατος αφηγητής, ενδιαφέρων συνομιλητής. Του αρέσει το κέντρο των πόλεων. Ωστόσο θέλγεται και από ειδυλλιακά επαρχιακά τοπία, όπως της Σαμιοπούλας.
Τύχη αγαθή και Θεία οικονομία συνέπεσε η επανεγκατάστασή του στη Σάμο με την εκλογή και χειροτονία το 1995 ως Μητροπολίτου Σάμου και Ικαρίας του κ. κ. Ευσεβίου. Η συνεργασία τους από τότε μέχρι σήμερα είναι αρμονική και εποικοδομητική. Ο Σεβασμιώτατος αρχίζει το πολυσχιδές ποιμαντικό, κοινωνικό, φιλανθρωπικό και δημιουργικό έργο του. Ανακαίνισε τα μοναστήρια των νησιών μας, πνευματικά καταφύγια για τους πιστούς. Δημιούργησε το μουσείο εκκλησιαστικής τέχνης. Ίδρυσε το κέντρο εκκλησιαστικών, ιστορικών και πολιτισμικών μελετών της Ι. Μ. Σάμου και Ικαρίας με Διευθυντή τον πολυγραφότατο και καταξιωμένο Καθηγητή Λαογραφίας Μανώλη Γ. Βαρβούνη. Τελευταία εκδήλωση η ημερίδα με θέμα: "1821: ο μεγάλος σηκωμός του Γένους για την ελευθερία". Συμμετέχει σε συνέδρια. Ένα από αυτά: "Η Σάμος κατά τον 20ο αιώνα", το Νοέμβριο του 2000. Θέμα: "Η Εκκλησία της Σάμου κατά τον 20ο αιώνα".
Ανύστακτη η έγνοια του για τα τοπικά μας προβλήματα. Αναδεικνύεται καθημερινά σε μπροστάρη, σε πνευματικό ηγέτη της Σάμου. Πρωτοστατεί στις Σαμιακές διεκδικήσεις. Δεν υπάρχει θέμα που να μην παλεύει για να λυθεί υπέρ των νησιών μας. Πρωτοστατεί παντού. Κάθε κίνηση Σαμίων φέρει τη σφραγίδα του.
Αγωνίζεται για το συγκοινωνιακό, εκφράζει την πικρία του λαού για την υποβάθμιση των πλόων. Κινητοποίησε το γνωστό Σάμιο Δημοσιογράφο Γιώργο Αυτιά να βοηθήσει. Δίνει μάχες για κοινωνικά θέματα. Άγρυπνη η μέριμνά του για τους νέους, για τις σπουδές τους, τις κατασκηνώσεις, για την υγιή ψυχαγωγία τους, για να Η τοπική μας Εκκλησία προσεύχεται συχνά για την επιτυχία των μαθητών στις εξετάσεις. Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Σάμου, Ικαρίας και Κορσεών κ. κ. Ευσέβιος προσφάτως εξελέγη από τη Διαρκή Ι. Σ. της Εκκλησίας της Ελλάδος Πρόεδρος της Εκκλησιαστικής κεντρικής υπηρεσίας Οικονομικών της Εκκλησίας της Ελλάδος, μια υψηλή αναγνώριση και τιμή στο πρόσωπο του ποιμενάρχου μας. Ο Μητροπολίτης μας κ. κ. Ευσέβιος μέσα στην οικονομική κρίση δημιούργησε το κοινωνικό παντοπωλείο και την ιματιοθήκη της αγάπης, ενώ κάνει ό,τι μπορεί καθημερινά για να απαλύνει τον ανθρώπινο πόνο και να βοηθήσει παντοιοτρόπως, όποιον χτυπά την πόρτα της Μητροπόλεως. Μόλις ανέλαβε τα αρχιερατικά του καθήκοντα ίδρυσε τη σχολή Βυζαντινής μουσικής της Μητροπόλεως, τη Διεύθυνση της οποίας ανέλαβε δύο χρόνια μετά ο Γ. Κ.Αγγελινάρας. Πιστός στους φίλους του ο Γ. Κ. Αγγελινάρας, ενδιαφέρεται αληθινά για όλους. Ο Δικηγόρος Βασίλειος Παπαδόπουλος έρχεται από την Αθήνα στη Σάμο για να απολαύσει τη Χριστουγεννιάτικη Θεία Λειτουργία και τους ύμνους της Μ. Εβδομάδος στον Άγιο Θεόδωρο και να ακούσει τον Γ. Κ. Αγγελινάρα, τον Χρίστο Λάνδρο και τον Μ. Αριστείδου. Φέτος εντυπωσιάστηκε περισσότερο από το συγκλονιστικό "Ιδού σκοτία και πρωί". Έρχεται συχνά από τα Τρίκαλα για να ψάλει στη χορωδία του ο Παναγιώτης Αγγελόπουλος, που προσφάτως απέκτησε Δίπλωμα Μουσικοδιδασκάλου της Βυζαντινής Μουσικής με Άριστα.Ιδιαίτερες είναι οι σχέσεις του με τα παιδιά. Όποτε βρεθεί κοντά τους τα συμβουλεύει, τα νουθετεί, τα διδάσκει με ευχάριστο τρόπο, χωρίς να γίνεται ποτέ κουραστικός. Υπόδειγμα Δασκάλου αναλώνεται για τους μαθητές του, όπως το κερί που λιώνει, φωτίζοντας τα σκοτάδια. Τους υπεραγαπά και φροντίζει νυχθημερόν για την πρόοδό τους. Παράδειγμα η ξεχωριστή του αγάπη προς τους μαθητές του από τα γυμνασιακά τους χρόνια και τώρα συνεργάτες του στη σχολή Βυζαντινής μουσικής της Μητροπόλεώς μας, τους εκλεκτούς Φιλολόγους - καθηγητές και Πρωτοψάλτες Κων/νο Γιαννούτσο και Χρίστο Λάνδρο.Πριν από λίγο καιρό τον τίμησαν μαθητές του της Βαρβακείου σχολής, σε μια συγκινητική εκδήλωση, εκφράζοντας έτσι το σεβασμό, την εκτίμηση και την ευγνωμοσύνη τους.Ως δάσκαλος της Βυζαντινής μουσικής, διδάσκει μεθοδικά. Προχωράει κλιμακωτά από τα εύκολα στα δύσκολα. Από τα απλά στα σύνθετα. Δείχνει κατανόηση στα λάθη των αρχάριων μαθητών. Διορθώνει με ευγένεια. Μερικές φορές κάνει πως δεν ακούει. Ωστόσο, είναι άτεγκτος και αυστηρός, όταν νοθεύεται η γνήσια Υπερασπίζεται σθεναρά τις αδικημένες μορφές της ιστορίας (όπως ο Γεώργιος Δημητριάδης). Αγωνίζεται για τις ιδέες του, υπερασπιζόμενος με πάθος τις απόψεις του. Αντικειμενικός στις πολιτικές αξιολογήσεις. Έχει αποκτήσει πλούσιες εμπειρίες με τα ταξίδια του, τη στρατιωτική του θητεία στο Ναυτικό, τη διδακτική του πείρα και στην Επιμόρφωση των καθηγητών, με τη συναναστροφή του με τον φιλόσοφο Στέλιο Ράμφο και τον ευλογημένο γέροντα Πορφύριο, γενικά με τη ζωή του. Χαίρεται να μεταλαμπαδεύει τη Βυζαντινή μουσική σε νέα παιδιά. Σκοπός της ζωής του να γεμίσουν και πάλι τα αναλόγια, όπως τη δεκαετία του 60, με τον Μαθιό Ανδρέου στο Καρλόβασι και τον Κώστα Σκάλκο στο Βαθύ. Να ψάλλεται η αυθεντική, η γνήσια Βυζαντινή μουσική και στα πιο μικρά εκκλησάκια και μοναστήρια της Σάμου, όπως η Παναγία η Μαυρίκαινα και η Ζωοδόχος Πηγή στο Κακοπέρατο.Φέτος το Μάρτιο επισκέφτηκε τη μεγαλόνησο Κρήτη, όπου σε εκδήλωση, μίλησε με θέμα: "Τα διαχρονικά γνωρίσματα της Βυζαντινής μελουργίας και της ψαλτικής τέχνης". Εψάλησαν υποδειγματικά από την πρόσφατα εκδοθείσα "Θεία Λειτουργία" του Γ. Κ. Αγγελινάρα το ιδιόμελο "Τον ήλιον κρύψαντα ... δός μοι τούτον τον ξένον, όστις οίδε ξενίζειν τους πτωχούς τε και ξένους ..." και τα Λειτουργικά του πλαγίου πρώτου, μαζί με το ομόηχο "Άξιόν Εστιν". Το υπέροχο ιδιόμελο «Τον ήλιον κρύψαντα ...», κατά τρόπο συγκλονιστικό και συγκινητικό, περιγράφει τη συνάντηση του Ιωσήφ με τον Πιλάτο, προκειμένου να του δοθεί το νεκρό σώμα του Ολόκληρο το τροπάριο εξακτινώνεται γύρω από την πολυσήμαντη λέξη ξένος και τα παράγωγά της. Ο Ιησούς, από τη βρεφική του ηλικία, ήταν ο ξένος, ο παρεπίδημος, ο κυνηγημένος, ο καταζητούμενος και διωκόμενος. Ήταν αυτός που στηλίτευε με δριμύτητα την υποκρισία των Γραμματέων και των Φαρισαίων, ο πράος και ταπεινός τη καρδία, που συμπαθούσε τους φτωχούς και τους ξένους. Εμφανές το κοινωνικό μήνυμα και το ανθρωπιστικό στοιχείο του ύμνου.Ετιμήθη με γενναιοδωρία και ευρυχωρία πνεύματος από τον Αρχιεπίσκοπο Κρήτης κ. κ. Ειρηναίο, από τον Μητροπολίτη Πέτρας και Χερρονήσου κ. κ. Νεκτάριο, από τον Άρχοντα Πρωτοψάλτη κ. Δαμαρλάκη. Πολλοί αξιόλογοι άνθρωποι της Κρήτης επεφύλαξαν θερμότατη υποδοχή και φιλοξενία στον Γ. Κ. Αγγελινάρα, στον Μάριο Αριστείδου και στον Παναγιώτη Αγγελόπουλο που τον συνόδευσαν και συνέψαλαν στην χορωδία του. Εντυπωσίασε το πόσο κοντά στο λαό και στους απλούς ανθρώπους βρίσκονται οι ανώτεροι κληρικοί, δίνοντας Έφθασε ο καιρός να τιμηθεί δεόντως ο Γ. Κ. Αγγελινάρας (στη Σάμο και στην Αθήνα) για να συμφωνήσουμε με τις επανειλημμένες προτάσεις του εκλεκτού και διακεκριμένου Δημοσιογράφου από το Καρλόβασι Πνευματικός ηγέτης και καθοδηγητής. Προσηλωμένος στο καθήκον και στην αποστολή του. Υπόδειγμα βίου, αρετής, συνέπειας λόγων και έργων. Πειθαρχημένος, οργανωτικός, με υποδειγματική τάξη και αυτοέλεγχο στη ζωή του. Διδάσκει με το παράδειγμά του, με τη μεθοδική εργασία του, με το έργο του. Λαμπρός επιστήμονας. Εξαιρετικός φιλόλογος. Απολαυστικός δάσκαλος. Βιβλίο - σταθμός "Η βιβλιογραφία εμμέτρων μεταφράσεων". Παρακίνησε το συγγραφέα της "Πρωτεύουσας των Προσφύγων" Γιώργο Ιωάννου να μεταφράσει την Παλατινή Ανθολογία. Χαρακτηριστικές οι αναλύσεις του των όρων “Μύθος” και “Παροιμία”. Εντυπωσιάζουν η πολυμάθεια και η ευρυμάθειά του.Ευαίσθητος και συναισθηματικός αγαπάει τα λουλούδια, τα ζώα, τη φύση, μα πιο πολύ τους ανθρώπους, με κατανόηση για τα πάθη και τις αδυναμίες τους, όπως στην περίπτωση της "Φόνισσας" του Παπαδιαμάντη.Καταλήγοντας για το εκδοτικό επίτευγμα της “Θείας Λειτουργίας” θα λέγαμε ότι αποτελεί αποθησαύρισμα εμπειρίας δεκαετιών. Τα μαθήματα δοκιμάστηκαν βασανιστικά και επίμονα πάνω στο ψαλτήρι. Διορθώθηκαν και βελτιώθηκαν. Εξάλλου αποτελούν καρπό και απόσταγμα σοφίας αιώνων, που συνέλεξε ως εργατική μέλισσα από λουλούδι σε λουλούδι, όλα αυτά τα χρόνια, ο αφιερωμένος στη Βυζαντινή ψαλμωδία Δάσκαλος και Πρωτοψάλτης Γ. Κ. Αγγελινάρας. Του αξίζει επομένως η ενθουσιώδης, εγκάρδια και θερμότατη Επιστολή που του απέστειλε ο Παναγιώτατος Οικουμενικός Πατριάρχης κ. κ. Βαρθολομαίος, με ηθική επιβράβευση και ειλικρινείς επαίνους για το σπουδαίο αυτό έργο του.Στους χαλεπούς καιρούς της πολιτιστικής και ηθικής κρίσης, το μόνο που μπορεί να αποτελέσει ανάχωμα στην κρίση και θεμέλιο της πνευματικής και ηθικής ανόδου της Ελλάδας είναι η Παράδοση και ο Πολιτισμός Η Παράδοση, η Βυζαντινή μουσική και χαρισματικοί άνθρωποι και πνευματικοί ηγέτες, όπως ο Γ. Κ. Αγγελινάρας είναι τα μοναδικά αντίδοτα στην ευτέλεια και στη μιζέρια. Τέτοια φωτεινά παραδείγματα ανιδιοτελούς προσφοράς στο κοινωνικό σύνολο μπορούν να φωτίσουν τα σκοτάδια και να δώσουν ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον. Να αναδείξουν στους νέους μια αξεπέραστη στάση ζωής με λεβεντιά, ηρωισμό, παλικαριά, αξιοπρέπεια και ήθος. Είναι κάτι που όλοι οι Έλληνες περιμένουν, εύχονται και οραματίζονται...
Ιούνιος 2014
Θ. Δ. Σαρρηγιάννης
Φιλόλογος

ΕΧΕΤΕ ΗΔΗ ΔΕΙ

Η ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ